top of page

Koade Koroana


Der wie in tiid, in jier, in libben

Noch net sa lang lyn

Dat wy troch ien doar hinne gienen

Gjin spul as fertwifeling

Dyn soarch wie myn

Myn soarch wie dyn

In freonskip wer’t wy foar stienen


En al tink ik oars

En al tinkst do oars

Wy binne noch steeds deselde

Al lûkt de wrâld

In streek sa kil en kâld

Sa’t wy ús elk oan in kant opstelden


Tusken de tinkwize fan ús beide

Kaam in grins as fjoer

En somtiden laait it op

En freegje ik my ôf.. giet it ea wer oer?


No soms fertwifele en soms ek bang

Foar dyn útspraken. Oe sa fel..

Dan krûp ik leaver wei yn mediastilte

En jou my mar wat del


As ik raas werom

want blikje, myn miening telt ek mei!

En do snapst net wat ik bedoel

Dan sjoch ik dyn ergernis en fertriet

En ha wy beide in rot gefoel…


Tegearre troch deselde doar

Kin it noch, as wolle we it net mear?

Want hoe’t de wrâld ek lûkt en skuort

It fielt by alles as koade read


Stietst do op swart en ik op wyt

As is it miskien oarsom

It hindert neat

Want do kinst my en ik kin dy

En bist en bliuwst altiid wolkom


Want troch mei elkoar te praten

Komme wy fierder en meitsje we rûmte

Yn ús soms dwerse kop


Dat ik ús freonskip

Sa net ferlieze wol

Stiet foar my mei stip foarop


Commentaires


bottom of page